Ratyfikacja Statutu Paktu Bundżuarskiego tekst jednolity

1. Pakt o Wzajemnej Obronie i Współpracy, zwany też Paktem Bundżadarskim jest dobrowolną organizacją militarno-ekonomiczną.
2. Pakt Bundżadarski nie jest organizacją pannordacką, a ogólnopollińską. W swoje szeregi przyjmuje wszystkich chętnych, których członkowie sojuszu zaakceptują. Wymogiem do przyjęcia nowego państwa członkowskiego jest 2/3 zgodnych głosów.
 

1. Siedzibą dowództwa Sił Zbrojnych Paktu Bundżadarskiego jest Hedong na terytorium Nowej Ordy.
2. Na przywódcę bloku wojskowego wybierany jest jeden z dowódców armii członkowskich.
3. Dowódcę bloku wojskowego wybiera się spośród dowódców wojskowych Paktu. Wybierany jest on poprzez głosowanie głów państw członkowskich w stosunku 2/3 dla kandydata.
4. W przypadku ataku na jednego członka sojuszu, pozostali zobowiązani są do zbrojnego wsparcia i odpierania wrogiej napaści.
5. Członkowie sojuszu udzielają sobie wzajemnego wsparcia technologicznego, organizacyjnego, a także wszelkiego wsparcia sfery militarnej, w której zapotrzebowane było takie wsparcie.
 

1. Siedzibą komisji paktu znajduje się w Funan na terytorium Nan Di.
2. Komisja Paktu odpowiada za nadzór nad produkcją oraz konsumpcją zarówno materiałów eksploatacyjnych jak i żywności.
3. Komisja prowadzi nadzór nad cłami, ruchem międzynarodowym, a także inwestycjami w państwach członkowskich.
 

1. Pakt Bundżadarski nie jest organizacją polityczną przez co zabrania się ingerowania w politykę wewnętrzną państw członkowskich.
 

1. Pakt Bundżadarski rozpoczyna swoją pracę z chwilą podpisania dokumentu.

/-/ Andrzej Ordyński, wódz Nowej Ordy
/-/ Piotr Romanow, Cesarz Nan Di
/-/ Alfred Fabian von Hohenburg-Tehen-Dżek, Król Związku Winkulijskiego